Jos & Han & John

Jôshan / De leden - / Nieuws / Muziek / Teksten Jôshan / Teksten Jos Cozijn / Foto’s / Agenda / Contact

Wie zijn wij?

Hoe kom je tot het schrijven van songteksten ? Al in mijn jongere jaren begon ik met het schrijven van teksten. Terug rekenend begon het verzamelen van songteksten op mijn 12e, om 2 jaar later de eerste eigen pogingen te doen op papier. Een sterke beïnvloeding was er zeker vanuit de muziek van die dagen ( 1966) met de kwaliteitsmuziek en teksten die er toen waren – denk aan California dreamin’, Turn, turn, turn, Comin' back to me, Pictures of Lily……de muziek van the Mamas and the Papas, the Byrds, Jefferson Airplane en the Who.

Al die eigen produkten uit die tijd heb ik bewaard en gebruikt bij verschillende teksten van nu. Nummers als .. My younger days.. ,..The ballad of Jeffrey.. en ook ..Lightly as a flock .. zijn grotendeels toen al geschreven. Maar ja, je maakt steeds keuzes in je leven en de keuze die ik toen maakte lag naar de sport en voetbal in het bijzonder.Maar dan kom je op keerpunten in je leven en zo’n moment lag er een jaar of acht geleden.

Het gaat wat moeilijker in de privé-situatie en dan blijk je toch weer een grote uitlaatklep te kunnen vinden in het schrijven van songteksten en deze om te zetten naar muziek.

En dan slaag je er ook nog in om eindelijk iemand te vinden die jouw muziek ook echt op muziek kan en wil zetten ( Wim Loos) en loop je een maatje tegen het lijf, die dat alles nog eens op de gitaar wil spelen.( Han) De muziek blijkt dan nog steeds in je lijf te zitten en lukt het zelfs om een van je grote wensen uit te werken : op te treden.... Wim Loos is de man die veel van mijn teksten en melodieën op muziek zet en regelmatig zitten wij bij elkaar om dit te doen. Daarnaast loopt het proces tegenwoordig ook wel eens andersom. Dan levert Han Remmerswaal, de gitarist met wie ik samenwerk in Jôshan, muziek aan en schrijf ik de tekst erbij….zo zijn o.a. ..You were suddenly gone ..And I miss the rain.. en ..Arcadia .. ontstaan.

Luchtige teksten zijn het over het algemeen niet, maar hopelijk komt iedere bezoeker van deze site ergens iets tegen wat hij/zij de moeite waard vindt. Lees,luister en mocht je ergens gebruik van gaan maken, meld dit dan aan ondergetekende (zie contact). Zo ook als je een tekst aangeleverd wil gaan krijgen over een bepaald onderwerp, ik wil me er altijd over buigen; kijken of het lukt!

Is getekend Jos



Op een goede avond, ergens in 2005, rinkelde de telefoon.
In het gesprek dat volgde stelde Jos Cozijn zich voor en legde uit op zoek te zijn naar een gitarist, die hem zou kunnen begeleiden bij zijn liedjes.
Op dat moment maakte ik nog deel uit van de Rockband “Uncle Daddy”, maar vond toch
de uitdaging groot genoeg om tevens met Jos te gaan samenwerken.
Al snel had Jôshan mijn voorkeur, omdat we daarin bezig zijn met onze eigen muziek.
Opvallend is dat wij beïnvloed zijn door dezelfde groepen, al ligt wat mij betreft het accent toch iets meer op de hippie-muziek (psychedelica) dat “zo-nu-en-dan” nog te horen is in mijn aandeel van onze muziek.
Ons repertoire laat zich op dit moment nog het best omschrijven als “singer-songwriter” muziek.

Is getekend Han



Mijn oudste broer Han nodigde zijn kennissen uit om eens te komen kijken en luisteren naar zijn duo: Jôshan.
Gek idee, kijken naar je broer op het toneel, want vroeger gingen we met broers en vrienden naar allerlei concerten. Nu stond hij daar zelf!!

Even memoreren: Het allereerste concert wat ik gezien heb, ik was toen 14 en mocht voor het eerst mee met Han naar Soft Machine, in het net heropende Gemeentemuseum in Den Haag. Ik snapte niets van die muziek, maar de trend was gezet. Uren zat ik later aan de radio gekluisterd en te luisteren naar mijn favoriete bands: King Crimson; Crosby, Stills, Nash, Young; The Allman Brothers; Deep Purple en zeker nu ook Soft Machine. Naarmate ik ouder werd, ging ik me meer interesseren voor de technische gitaristen als Al Dimeola en John McLaughlin.

Op een LP van McLaughlin hoorde ik een saxofonist. Dit geluid sprak me erg aan. Ik kocht een alt saxofoon en ging ermee vervolgens naar de muziekschool. In het begin oefende ik veel, daarna ging de sax. een paar jaar de kast in (de kinderen toen ze klein waren vroegen veel aandacht), om het instrument vervolgens weer enthousiast op te pakken en te gebruiken in diverse bands.

Terug naar ’t Haventje. Een jaartje later trad Jôshan ineens met vier personen op.
In de pauze zei ik tegen Han: “Je mist eigenlijk alleen nog een bassist”. Hij vroeg me daarop of het niets voor mij was; ooit heb ik namelijk een blauwe maandag gitaar gespeeld en die liefde is eigenlijk nooit helemaal overgegaan. En vaak, als ik een nummer op de radio hoor, neurie ik de baspartij mee, dus waarom het nu niet geprobeerd?
Aldus geschiedde en zit ik nu mijn vingers te pijnigen aan het vers aangeschafte basgitaarsetje.

Is getekend John


Sinds ik me kan herinneren, en dat gaat best heel wat jaren terug, heeft het drumstel mijn belangstelling. Het is er nooit van gekomen om een drumstel te kopen en het bleef dus alleen bij een beetje tokkelen met de vingers op tafel of op de knieën meedrummen met muziek. Pas begin 2011 heb ik voor het eerst op het krukje gezeten achter een drumstel. Daarna volgde een proefles op de muziekschool. En dat was het moment om verder te gaan met drumles en met drummen. Tijdens de les akoestisch en thuis op een electronisch drumstel.

Op uitnodiging van John ben ik bij enkele optredens van Jôshan geweest. John wist dat ik met drumles bezig was en vroeg of ik een keertje mee wilde naar een oefensessie van Jôshan.

Vergeleken bij de anderen van de band ligt mijn muziek verder terug in de tijd, ook al ben ik op dit moment de benjamin van de band. Rock & Roll (jaren 50, Jerry Lee Lewis,Indo-rock enz.). Ook luister ik graag naar en drum ik graag mee met Country & Western (Willie Nelson, Eagles). Singer-songwriter is voor mij, om te drummen, een nieuw repertoire. Net zo nieuw als spelen in een band. Bij Jôshan zie ik de kans om samen met de anderen mijn nieuwe hobby uit te voeren en de uitdaging om met dit repertoire te drummen.

Is getekend Lodi